خدمات ما قوانین و مدیریت پسماندها بازيافت پسماندهاي شهري

بازيافت پسماندهاي شهري

براي دفع صحيح و بهداشتي پسماندهاي شهري، بايستي با توجه به اجزاء تشكيل دهنده و خصوصيات فيزيكي و شيميايي آنها آناليز و جدا سازي صورت گيرد. پسماندهاي شهري شامل دو گروه عمده زباله هاي تر و خشك هستند ، زباله هاي تر مثل پوست ميوه، سبزيجات، زايدات فضاي سبز و ... زباله هاي خشك و فساد ناپذير مانند انواع فلزات، پلاستيكها، پارچه، شيشه، چوب و كاغذ مي باشد.

زباله هاي تر و زايدات گياهي براي ساخت كود استفاده مي شود،به كود تهيه شده از مواد آلي موجود در زباله ها، كمپوست گفته مي شود. مواد باقي مانده از آناليز زباله ها مثل شيشه ، كاغذ و... را براي تبديل و بازيافت جدا سازي مي نمايند، از كاغذ مي توان براي استفاده مجدد در ساخت كاغذ و مقوا كه در محل هاي جداگانه اي انبار مي گردند استفاده نمود. از اين مواد بي مصرف مي توان با انجام فرايندها و تغييراتي بر روي آنها، دوباره استفاده كرد.

بازيافت ضايعاتي مثل آلومينيم، شيشه و كاغذ داراي صرفه اقتصادي مي باشد و در الويت قرار مي گيرند.

 

بازيافت فلزات و صرفه اقتصادي آن

 به طوری كلي تخمين زده می شود از زمانی که تمدن شکل گرفته تا سال 1900 يک ميليارد تن فلز توليد شده است.اين رقم تا سال 1950 به پنج ميليارد تن افزايش يافته است و در سال 1980 به تنهايی ۵.۸ميليارد تن فلز توليد شده است.اين افزايش سرسام آور توليد فلزات گروه های مربوط به محيط زيست و جنگل ها را برانگيخت که در طی بيست سال اخير برای کاهش آلودگی مقدار مصرف اوليه را تعديل كنند ودر واقع كمينه سازي پسماندها را اجرا نمايند و سطح بازيافت را افزايش دهند.

به اين ترتيبسالانه ميزان توليد دويست الی سيصد ميليون تن فلز قراضه کاهش می يابد.

 در سال 1974 در ايالت کينگ دام نشريه ای با عنوان "جنگ با زباله و سياست بازيافت" چاپ شد.که گر چه فقط شامل چند توصيه بود ولی باعث شد که امر بازيافت به طور عمومی و سياسی افزايش يابد. به دنبال آن در سال 1976 اولين گزارش انجمن مديريت زباله (W.M.A.C) منتشر شد تحت عنوان "يک مديريت فراگير زباله بايد در کنار علم و اقتصاد به عنوان يک هدف مطرح شود به گونه ای که از توليد بيشتر زباله جلوگيری شود و از موادی که توليد می شوند در تمام مراحل استفاده بهينه شود."مهمتر عمل "کنترل آلودگی" در سال 1974 و عمل "حفاظت محيط زيست" در سال 1990 بود که موجب شد بسياری از نوشته ها به سياست بازيافت به عنوان تنها راه چاره بنگرند.

از اين ملاحظات مختصر می توان چنين دريافت کرد که بازيافت نقش مهمی در مورد محيط زيست، حفظ منابع انرژی و جلوگيري از آلودگی هاي زيست محيطي ايفا می کند که در مورد حفظ انرژي با مثال توضيحاتي آورده مي شود:

حفظ و بقاي انرژی به اين معنا است که از منابع حداکثر استفاده با حداقل تلفات صورت گيرد مثلا دور انداختن يک ظرف نوشيدنی آلومينيومی معادل است با اتلاف انرژی برابر با دور ريختن بنزين به اندازه نصف همان ظرف، ساختن يک پوند آلومينيوم از مواد اوليهBTU 95000انرژی مصرف می کند در مقايسه با ساختن يک پوند آلومينيوم به وسيله بازيافت که BTU4300 انرژی مصرف می کند،جدول زير به وضوح کاهش انرژیي را که به وسيله بازيافت حاصل می شود برای بعضی از مواد معمولی نشان می دهد.

 

آهن و فولاد           آلومينيوم                   کاغذ

7۰-60%           95-90 %            55-30%     کاهش انرژی مصرفی

95%                100%                130%        کاهش زباله های جامد

30%               95%                  95%           کاهش آلودگی هوا

وجود اين انرژی مورد نياز برای برای استخراج آلومينيوم به وسيله معدن کاری بوکسيت تا رسيدن به شمش نهايی حدود 300000 مگاژول بر تن است.در مقايسه با انرژی مورد نياز برای آلومينيوم ثانوی که 9288 مگاژول بر تن برای قطعات و صفحه ها و 17996 مگاژول بر تن برای سيم ها و کابل های کهنه است.توليد آلومينيم از آلومينيم بازيافت شده به 90 درصد انرژي كمتري از توليد آن از سنگ معدن نياز دارد و همچنين بازيابي آلومينيم، آلودگي هاي مربوطه را 95 درصد كاهش مي دهد. ظروف وضايعات آلومينيم به هر شكلي كه باشد قابل بازيافت است، بنابراين فويل آلومينيمي قوطي هاي نوشابه و كنسرو، بشقاب، چارچوب پنجره ها و حتي تراشه هاي آلومينيم در كارگاهها و حلقه هاي بازكننده قوطي نوشابه ها را مي توان جمع آوري و بازيافت كرد.

اين خود مزيتی است که گرايش را به سوی مواد ثانوی (قابل بازيافت) افزايش می دهد.

 

بازيافت كاغذ و صرفه اقتصادي آن

معمولاً به نامه ها و دست نوشته هاي به درد نخور و آگهي هاي تبليغاتي به عنوان خطري زيست محيطي فكر نمي كنيم، فقط وجود آنها را مزاحم به حساب مي آوريم. ولي اگر يك سال تمام كاغذهاي ناخواسته (به ازاي هر نفر) جمع آوري شود معادل 5/1 اصله درخت خواهد بود اگر همه اين كار را انجام دهند مجموع كل آن به 100 ميليون اصله درخت در سال مي رسد. كاغذ بازيافت شده مي تواند به سهولت و بدون افت كيفيت، جانشين كاغذ تازه شود. روزنامه ها، راحت ترين مواد براي بازيافت كاغذ هستند. كاغذهاي بازيافتي كه معمولاً در رنگ هاي تيره تر موجود هستند از نظر بهداشتي با كاغذهاي سفيد تفاوتي ندارند.

كاغذهاي تحرير سفيد، كاغذ روزنامه، دفتر مشق، كاغذ دستگاه تكثير، مجله و مقوا براي بازيافت مناسب هستند. كاغذهايي مانند كاغذهاي قديمي زرد شده، كاغذ فاكس، كاغذ كاربن، كاغذ گلاسه و براق، كاغذ برچسب دار از كاغذهاي نامناسب براي بازيافت هستند.

آيا مي دانيد براي توليد يك تن كاغذ جديد بايد پانزده درخت تنومند را قطع كنيم، در حالي كه براي تهيه  همين مقدار كاغذ از كاغذ بازيافتي احتياج به چوب نيست. در روش بازيافتي، ميزان انرژي مورد نياز به یک چهارم كاهش مي يابد و همچنين آب مورد نياز در اين فرآيند به كمتر از یک صدم تقليل مي يابد.

You are here خدمات ما قوانین و مدیریت پسماندها بازيافت پسماندهاي شهري